Δεκατέσσερις καρτέλες τερματικού, ομάδες παραθύρων με χρωματική κωδικοποίηση, και πάλι δεν μπορούσα να δω με μια ματιά ποια υπηρεσία είχε πεθάνει αθόρυβα. Ιδού τι άλλαξε.
Ένα service που κατέρρευσε και δεν το πιάνει κανείς μέχρι να παραπονεθεί χρήστης είναι ήδη λυμένο πρόβλημα. Να η ρύθμιση ανίχνευσης crash και αυτόματης επανεκκίνησης που έβαλε τέλος στις εκπλήξεις των 3 π.μ.
Το να κάνεις SSH σε ένα staging box κάθε φορά που θέλεις να ελέγξεις ένα log είναι DevOps του 2010. Να πώς οι απομακρυσμένες υπηρεσίες μπορούν να βρίσκονται δίπλα στις τοπικές στο ίδιο view κατάστασης, με τους ίδιους ελέγχους υγείας, streams logs και κανόνες αυτοματοποίησης.
Η εναλλαγή μεταξύ dev, staging και production περιβαλλόντων είναι αργή και εύθραυστη. Τα environment profiles στο Agata Stack αλλάζουν τα πάντα με ένα κλικ — και το API σημαίνει ότι μπορούν να το κάνουν και τα scripts σου.