Η εναλλαγή μεταξύ dev, staging και production περιβαλλόντων είναι αργή και εύθραυστη. Τα environment profiles στο Agata Stack αλλάζουν τα πάντα με ένα κλικ — και το API σημαίνει ότι μπορούν να το κάνουν και τα scripts σου.
Ένα service που κατέρρευσε και δεν το πιάνει κανείς μέχρι να παραπονεθεί χρήστης είναι ήδη λυμένο πρόβλημα. Να η ρύθμιση ανίχνευσης crash και αυτόματης επανεκκίνησης που έβαλε τέλος στις εκπλήξεις των 3 π.μ.
Δεκατέσσερις καρτέλες τερματικού, ομάδες παραθύρων με χρωματική κωδικοποίηση, και πάλι δεν μπορούσα να δω με μια ματιά ποια υπηρεσία είχε πεθάνει αθόρυβα. Ιδού τι άλλαξε.
Procfiles, ρυθμίσεις supervisord και ένα νεκροταφείο από shell scripts για τη διαχείριση dev υπηρεσιών. Να γιατί σταμάτησα να τα συντηρώ όλα αυτά και τι χρησιμοποιώ τώρα.